Στα χωριά της Ευρυτανίας, εκεί όπου η παράδοση δεν είναι απλώς μια ανάμνηση αλλά κομμάτι της καθημερινής ζωής, υπάρχουν άνθρωποι που με το μεράκι και την παρουσία τους κρατούν ζωντανή την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου.
Μία από αυτές είναι η Ειρήνη Μάκκα-Φέρρα, με καταγωγή από τη Φτερόλακα Ευρυτανίας, η οποία έχει γίνει γνωστή για την αγάπη της στον παραδοσιακό χορό και ιδιαίτερα στο λεβέντικο τσάμικο.
Μεγαλωμένη στα χωριά της Ευρυτανίας, από μικρή ηλικία ήρθε σε επαφή με τα ήθη, τα έθιμα και τους χορούς του τόπου. Η αγάπη της για τον χορό ήταν τόσο μεγάλη, που όπως θυμάται ο πατέρας της, όταν ήταν μικρή και δεν υπήρχαν πάντα άνθρωποι να τη συνοδεύουν στον χορό, είχε δέσει ακόμη και ένα σκοινί για να το κρατά και να χορεύει μόνη της. Ένα χαρακτηριστικό περιστατικό που δείχνει το πάθος και τη βαθιά σύνδεσή της με την παράδοση.
Αργότερα η ζωή την οδήγησε στο Αγρίνιο, όπου δημιούργησε την οικογένειά της και έζησε για πολλά χρόνια. Όμως η αγάπη για τον τόπο καταγωγής της παρέμεινε δυνατή. Οι δρόμοι της την έφεραν ξανά στην Ευρυτανία, όπου δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά και επέλεξε να επιστρέψει κοντά στις ρίζες της.
Στα πανηγύρια και στις γιορτές των χωριών της Ευρυτανίας, η παρουσία της ξεχωρίζει. Όπου υπάρχει μουσική και τσαμπούνα, κλαρίνο και δημοτικό τραγούδι, η Ειρήνη βρίσκεται ανάμεσα στους πρώτους του χορού, με το τσάμικο να αποτελεί το μεγάλο της πάθος. Με λεβεντιά, χάρη και αυθεντικότητα, μεταφέρει το συναίσθημα ενός χορού που για τους Ευρυτάνες αποτελεί σύμβολο ιστορίας, μνήμης και υπερηφάνειας.
Η αγάπη του κόσμου για τον χορό της αποτυπώνεται και μέσα από το διαδίκτυο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί βίντεο από τσάμικο στον Τριπόταμο Ευρυτανίας, το οποίο έφθασε τις 100.000 προβολές στο YouTube, αποδεικνύοντας ότι η αυθεντική παράδοση συνεχίζει να συγκινεί και πέρα από τα όρια των χωριών.
Η Ειρήνη Μάκκα-Φέρρα δεν χορεύει απλώς. Με κάθε της βήμα στο τσάμικο αφηγείται μια ιστορία: την ιστορία ενός τόπου, των ανθρώπων του και μιας παράδοσης που αρνείται να χαθεί.
Στην Ευρυτανία, όπου τα πανηγύρια παραμένουν ζωντανή ψυχή των χωριών, μορφές σαν την Ειρήνη θυμίζουν πως η παράδοση συνεχίζεται όταν υπάρχουν άνθρωποι που την αγαπούν, τη σέβονται και τη μεταφέρουν στις επόμενες γενιές.














