Σε ανάκληση της απόφασης 55/65 που άνοιγε τον δρόμο για την αξιοποίηση του πλεονάσματος της πηγής ΠΟΥΝΤΟΣ και τη δημιουργία εργοστασίου εμφιάλωσης νερού, προχώρησε το Δημοτικό Συμβούλιο Αγράφων.
Παρά τη διαφωνία του με την εισήγηση του κ. Μπαμπαλή, ο Δήμαρχος Αγράφων Αλέξης Καρδαμπίκης, όπως αναφέρει ο ίδιος, συμφώνησε στην ανάκληση για χάρη της ομοψυχίας και της ηρεμίας στην τοπική κοινωνία.
Λίγο μετά το τέλος της συνεδρίασης, ο κ. Καρδαμπίκης προχώρησε σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή ανάρτηση, κάνοντας λόγο για μια μεγάλη χαμένη ευκαιρία ανάπτυξης, θέσεων εργασίας και συγκράτησης των νέων στον τόπο, ενώ ταυτόχρονα καταγγέλλει κλίμα κινδυνολογίας, ύβρεων, διαστρέβλωσης της πραγματικότητας και ακόμη και απειλών κατά της ζωής του.
Ο Δήμαρχος ξεκαθαρίζει ότι το έργο δεν θα στερούσε ούτε μία σταγόνα νερού από τους κατοίκους, αλλά θα αξιοποιούσε μόνο το πλεόνασμα που σήμερα χάνεται.
Ακολουθεί αυτούσια η ανάρτηση του Δημάρχου Αγράφων Αλέξη Καρδαμπίκη:
Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΡΑΦΑ
Σήμερα στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγράφων συζητήθηκε η ανάκληση της απόφασης 55/65, σχετικά με την αξιοποίηση του πλεονάσματος της πηγής ΠΟΥΝΤΟΣ για τη δημιουργία εργοστασίου νερού.
Διαφωνούμε στο σύνολο της εισήγησης και των επιχειρημάτων του κ. Μπαμπαλή.
Παρ’ όλα αυτά, παρότι θεωρούμε ότι έτσι χάνεται μια σημαντική ευκαιρία για τον τόπο μας, για χάρη της ομοψυχίας των πολιτών συμφωνήσαμε στην ανάκληση της απόφασης 55/65.
Η θέση μας όμως παραμένει ξεκάθαρη: μιλούσαμε για μια επένδυση που μπορούσε να φέρει οικονομική δραστηριότητα, θέσεις εργασίας και προοπτική για τους νέους σε έναν τόπο που παλεύει καθημερινά με το δημογραφικό και την ερήμωση.
Υπήρξε όμως φοβερή διαστρέβλωση της πραγματικότητας.
Η επένδυση αφορούσε αποκλειστικά το νερό που περισσεύει και σήμερα χάνεται, χωρίς να στερείται ούτε μία σταγόνα από τις ανάγκες ύδρευσης των κατοίκων.
Το νερό αυτό θα συνεχίσει και αύριο να χάνεται και να παραμένει αναξιοποίητο.
Κι όμως, αντί για έναν ψύχραιμο διάλογο, είδαμε κινδυνολογία, ύβρεις, διαστρέβλωση της πραγματικότητας και, όπως έχει καταγγελθεί, ακόμη και απειλές εναντίον του Δημάρχου.
Έφτασαν μάλιστα να τρομοκρατούν ιδιαίτερα τους ηλικιωμένους ανθρώπους των χωριών, που είναι πιο ευάλωτοι στον φόβο, λέγοντάς τους ότι δήθεν θα επιστρέψουμε στην εποχή της βαρέλας, ότι θα μείνουν χωρίς νερό και ότι εμείς θα τους αφήσουμε να «πεθάνουν από τη δίψα».
Μαζεύονταν υπογραφές, για τις οποίες έχουν γίνει σοβαρές καταγγελίες ως προς τη γνησιότητά τους, οργανώνονταν συγκεντρώσεις στις πλατείες και, σύμφωνα με όσα έχουν καταγγελθεί, η αντιπαράθεση έφτασε ακόμη και σε απειλές κατά της ζωής του Δημάρχου.
Αυτά δεν είναι επιχειρήματα. Είναι φόβος και εκφοβισμός.
Δεν θα παίρναμε ποτέ το νερό από καμία κοινότητα.
Δεν θα στερούσαμε ποτέ το νερό από κανέναν.
Μιλούσαμε για αξιοποίηση ενός πλεονάσματος που σήμερα χάνεται.
Και το ερώτημα παραμένει:
ΠΩΣ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ ΣΤΑ ΑΓΡΑΦΑ;
Με το να λέμε «ΟΧΙ» σε κάθε επένδυση;
Με το να σταματάμε κάθε προσπάθεια ανάπτυξης;
Με ύβρεις, απειλές και διαστρέβλωση της πραγματικότητας;
Τα Άγραφα δεν μπορούν να προχωρήσουν έτσι.
Σήμερα επιλέξαμε την ομοψυχία και την ηρεμία της τοπικής κοινωνίας.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι παραιτούμαστε από την ανάγκη για ανάπτυξη, επενδύσεις και δημιουργία θέσεων εργασίας.
Η ευκαιρία αυτή μπορεί να χάθηκε.
Το νερό όμως θα συνεχίσει να χάνεται.
Και κάποια στιγμή οι πολίτες θα πρέπει να απαντήσουν σε ένα απλό ερώτημα:
ΤΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΑΦΗΣΑΜΕ ΝΑ ΧΑΘΟΥΝ;
Εγώ θα συνεχίσω να παλεύω για έργα, επενδύσεις, θέσεις εργασίας και προοπτική για τα Άγραφα.
Χωρίς φόβο.
Χωρίς εκβιασμούς.
Χωρίς να υπολογίζω το πολιτικό κόστος.
Γιατί τα Άγραφα δεν χρειάζονται «σωτήρες».
Χρειάζονται ανθρώπους που θα τολμούν να ανοίγουν δρόμους για το αύριο.
Και στο τέλος, οι πολίτες θα κρίνουν όλους μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου