Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Ταξίδι στο παρελθόν-Ταξιδι στην Ευρυτανια...Γραφει η Χριστινα Τσαρουχα

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ- ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ…..(συνέχεια από το προηγούμενο).
…… Με αφορμή το μάθημα της ιστορίας που έκανα στο Γυμνάσιο, μου δόθηκε η ευκαιρία να ασχοληθώ με την τοπική Ιστορία και τα τοπωνύμια του χωριού και των γειτονικών χωριών, Βίννιανη, Κρέντη, Ανατολική Φραγκίστα, Δυτική Φραγκίστα και άλλων που αυτή τη στιγμή είναι θαμμένα 26 χρόνια στο μυαλό μου. Οι μαθητές με πολλή χαρά δέχτηκαν να ασχοληθούμε με κάτι διαφορετικό πέρα από τα μαθήματα του σχολείου. Εξάλλου ήταν μια ευχάριστη απασχόληση για αυτά και για μένα. Πολλά μπορούν να κάνουν οι μαθητές, αρκεί κάποιος να τους δώσει το ερέθισμα και να τα κατευθύνει, και μάλιστα σε αυτές τις περιοχές όπου οι επιλογές και οι διέξοδοι είναι περιορισμένες.
Κερασοχώρι- Κεράσοβο-κυρά-Σοφό < Ήτανε λέει σε εκείνα τα παλιά ενετικά χρόνια όλη η βουνίσια κακοτοπιά χωρισμένη σε Δουκάτα. Στο Κεράσοβο διαφέντευε η Δούκισσα κυρά- Σοφό . Είχε νιάτα , είχε πλούτη και ομορφιά παραμυθένια. Για αυτό ένας βασιλιάς από το γειτονικό δουκάτο αγάπησε παράφορα τη κυρά- Σοφό και τη ζήτησε για γυναίκα του. Εκείνη απέκρουσε τον έρωτά του. Ξέσπασε τρομερός πόλεμος στα δύο δουκάτα. Ο επιδρομέας βασιλιάς είχε μεγάλο στρατό και τσάκισε το στρατό της κυρά – Σοφό. Μα η Δούκισσα δεν παραδόθηκε. Ταμπουρώθηκε στον πύργο της ( σημερινό καραούλι) και ρίχτηκε στη στερνή μάχη. Όμως ο εχθρός άρχισε να ανεβαίνει στον πύργο και από στιγμή σε στιγμή θα την αιχμαλώτιζε. Τότε η κυρά Σοφό για να μην πιαστεί ζωντανή προτίμησε το θάνατο. Έδωσε μια και γκρεμίστηκε από τον πύργο. Αιώνες πέρασαν από τότε και η μυθοπλασία για την κυρά Σοφό δεν έσβησε και σιγά σιγά από παραφθορά έγινε Κεράσοβο, από όπου οι κάτοικοι εξηγούν και την ονομασία του χωριού τους.> ( Οι πληροφορίες συλλέχθηκαν από τους μικρούς δημοσιογράφους τους μαθητές –τριες παίρνοντας συνέντευξη από τους κατοίκους του χωριού, όπου έχουν συλλέξει αρκετό υλικό. Παραθέτουμε ένα μέρος από αυτό.)
Με αφορμή το πρόγραμμα της Τοπικής Ιστορίας που έκανα μπήκα σε αρκετά σπίτια μαθητών μου, στην Κρέντη, στη Βίννιανη. Αντίκρισα την αγάπη, τη ζεστασιά και τη φιλοξενία. Άνθρωποι απλοί, γραφικοί , φιλόξενοι με αγνά αισθήματα αγάπης. Στο πρόσωπό τους ήταν ζωγραφισμένη η στέρηση και η φτώχεια, αλλά το χαμόγελό τους υπήρχε πάντα στα χείλη τους και η αγάπη στην καρδιά τους .Μόνιμη αγωνία τους ήταν το μέλλον των παιδιών τους και μια καλύτερη ζωή για αυτά. Δεν ήθελαν τα παιδιά τους να ζήσουν τη ζωή που έκαναν αυτοί. Την δικαιούνται και το αξίζουν. Πιστεύω ότι τα περισσότερα το κατάφεραν ,γιατί το ήθελαν πολύ και αγωνίζονταν για αυτό.
Αξίζει λοιπόν τον κόπο κάθε ταξιδιώτης και μη που περνά από Ευρυτανία να εκφράζει τα θετικά συναισθήματα. Η ομορφιά της φύσης, τα γραφικά χωριά της, οι πέτρινες εκκλησίες της που φαντάζουν από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας και ακόμα πιο πριν , τα δύο μεγάλα Μοναστήρια, του Προυσού και της Τατάρνας , το χιονοδρομικό κέντρο Βελούχι, τα Αγραφιώτικα χιονισμένα βουνά , οι υπέροχοι καταρράκτες με τα γάργαρα νερά τους είναι κάποια από τα στοιχεία που μαρτυρούν την ομορφιά της Ευρυτανίας. Αξίζει τον κόπο να την επισκεφτεί ο κάθε ταξιδιώτης, αλλά και η πολιτεία πρέπει να σταθεί δίπλα στα προβλήματα του νομού, να ακούσει τις αγωνίες και τα προβλήματα των ανθρώπων και να πράξει τα δέοντα…………….

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου